เสียงของลุลา

posted on 02 Jun 2013 16:14 by normar
ฝนตกพรำสาย... สายหมอกคงลงมาจากเขาแล้ว แต่ผมยังอยู่บนเนิน
 
เดิมทีตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันแรกที่นอนฟังเสียงฝนตกจากห้องพักที่นั่น "ปายในฤดูฝน" แต่งานที่สูงเนินต้องแก้ไขแถมวันอาทิตย์ที่อยากเร่งงานทางบริษัทเจ้าของงานก็ขอหยุดพักอีก ก็เลยทำได่แค่ขอเลื่อนไปเป็นวันที่ 6 รู้สึกผิดจริงๆ เพราะขอเลื่อนมาเป็นรอบที่สองแล้วด้วย
 
วันอาทิตย์ที่ปั่นงานเขียนยังไม่ค่อยคืบหน้า... นอนกลางวันไปตั้งสามชั่วโมง ก็แหม...อากาศน่านอนขนาดนี้
 
จริงผมว่าการได้ทำงานหาเงินสลับกับทำงานหาความสุขแบบที่ทำอยู่หลายเดือนมานี้ก็เข้าทีอยู่ เคยนึกสงสัยว่าพวกฝรั่งที่มันทำงานกันสามเดือนพักเดือนนึง ทำงานหนึ่งปีพักสามเดือนมันเป็นอย่างไร ก็... อ๋อ... แบบนี้นี่เอง ตอนนี้ไม่คิดมากคิดมาย ทำงาน ใช้งาน หาเงิน ใช้เงิน ปลายปีคงได้อะไรดีๆ...
 
ซื้อลอตเตอรี่ไหม? ซื้อสิ... ไม่เคยหวังรางวัลใหญ่และไม่เคยสนเลขท้ายสองตัว ชอบเลขท้ายสามตัว... มีลุ้นเยอะดี งวดที่ผ่านมาซื้อ X16 ตามวันเกิด.... เปิดเน็ตเห็นตัวเลข 716 รีบวิ่งลงไปดูของตัวเอง ไม่แน่ใจว่า 2 หรือ 7 ที่ไหนได้ไม่ใช่ทั้งคู่ เป็นเลข 9 ไปนู่น... อดเลย!!!!
 
หลายคืนก่อนนอนฟังลุลาร้องคู่กับพิจิกา เพลงประกอบละครที่ไม่เคยดูซักเรื่องซักตอน แต่เห็นคนว่าเพราะดี ชื่อเพลง "เผลอใจ" ... ชอบไหม? ชอบนะ หมายถึงชอบฟังเสียงของลุลา เป็นผู้หญฺงเสียงเล็กๆ ที่ละมุนหู อยากให้ร้องกล่อมก่อนนอนทุกคืนคงได้นอนฝันดี ขณะที่เพลงพี่โอ๋ที่ชอบฟังตอนก่อนนอนเหมือนกัน... มันนุ่มหูแต่เจ็บปวดใจ
 
 
ผมแวะมาปรับบล็อกเป็นระยะ... แน่นอนว่าชีวิตดำเนินไปทุกวันก็คงไม่สามารถเล่าให้ฟังได้ทุกเรื่อง แต่อย่างน้อยก็ทำให้ได้รับรู้ความเป็นไปบ้าง....

อย่างน้อย... ก็แค่ผ่านมาให้รับรู้ 

Comment

Comment:

Tweet