นิยายบำบัด

posted on 28 May 2013 06:55 by normar
หลังแข็ง ... ปวดเอว ... ใช้ร่างกายทำงานกลางวัน แล้วเอากลางคืนมานั่งเขียนนิยาย
ข้อดีของการเขียนนิยายกลางคืนคือมันไม่อนุญาตให้หัวใจเวิ่นเว้อ
อีกประการคือหัวใจได้รับการบำบัด...
นิยายบำบัด--หากเรื่องบำบัดที่เขียนอยู่จบ(พร้อมกับอีกหลายเรื่องที่เขียนไปด้วยกัน)
รู้สึกว่าหัวใจจะได้รับการปลดปล่อย
 
...
 
แต่ขั้นตอนของการเดินทางไปให้ถึงการปลดปล่อยนั้น
ต้องผ่านการทรมานในแต่ละคืนอย่างหนักหน่วง
เพราะเรื่องราวตัวอักษรนั้นเก็บรักษาเรื่องราวเก่าเอาไว้
บางคืนที่เขียนๆๆๆๆ น้ำตาก็ไหลๆๆๆๆๆ
 
....
 
เฮ้อ..... เฮ้อ..... เฮ้อ.....
เพื่อนนักเขียนสาวคนหนึ่งบอกว่า
"เออ พอเขียนจบ ก็หมดครอสบำบัดแล้วแก หาคนใหม่
ผู้หญิงไม่ไร้เท่าใบพุทรา ผู้่ชายก็ไม่ไร้เท่าฝูงลิง...โอเคป่ะ"
 ตอบมันไปว่า
"โอเค... จะพยายามนะ ถ้าไม่ชิงตายไปซะก่อนนิยายจบ..."
 
....
 
ทำไมน้า.... แค่เรื่องความรักถึงต้องพยายามขนาดนี้
ความรักทำไมไม่มาง่ายๆ เหมือนที่มันเคยไปง่ายๆ บ้าง????
 
....
 
ผมกำลังจะกลับไปเยือนปายอีกครั้ง แต่เป็นการไปปายครั้งแรก
งง?
นี่เป็นการไปเยือนปายในฤดูฝนหนแรก หลังจากที่ผมไปมาแล้วทั้งสองฤดูที่เหลือ
 
ปายในฤดูหนาว---
ผมไปช่วงใกล้ปีใหม่ที่นั่นกับน้องๆ กลุ่มสายหมอที่รู้จักกันด้วยความบังเอิญ
แต่ตอนนี้ก็ยังบังเอิญคบหาสมาคมกันอยู่กับบางคน
คืนวันใกล้ปีใหม่ทีนั่น มีงานประจำปีของอำเภอ
ในสายลมหนาวผมยังหอบหัวใจหนาวเหน็บกว่าไปด้วย
 
ปายในต้นฤดูร้อน---
ผมเขียนบันทึกมากมาย ในช่วงเวลาที่หัวใจบอบช้ำมากที่สุดเพิ่งผ่านไป
หอบตัวเองหนีออกจากเมืองกรุง
ย้ายชีวิตไปด้วยความหวังว่าจะได้เริ่มอะไรใหม่ๆ
และได้เรื่องราวเป็นนิยายไม่มีตอนจบกลับมา
 
ปายในฤดูฝน--
ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่ยังไม่ได้ไปดูหนัง "ฤดูที่ฉันเหงา"
กลิ่นไอของการไปปายคราวนี้อาจจะได้อารมณ์นั้น
จัดการจองบ้านพักที่ "ปายนาปายตา" เป็นรีสอร์ทไว้ 5 คืน
ตั้งใจจะปิดนิยาย(บำบัดตัวเอง)ก่อนกลับมาทำงานต่อ
 
....
 
พอมานั่งนึกย้อนดู
ผมเจ็บปวดกับเวลามานานเกินไป
แบกความทุกข์ไว้นานเกินไป
พอมีความรักก็ได้ใช้ความรักแต่ไม่ได้เป็นเจ้าของความรัก
อาการฝังในมันเลยไม่หายขาด

"หาคนใหม่ ผู้หญิงไม่ไร้เท่าใบพุทรา"
 
คำพูดเพื่อน บางทีผมคงต้องจำคำนี้ไว้ให้แม่นๆ
.....
.....

Comment

Comment:

Tweet