ถอยคันเร่ง

posted on 11 Apr 2013 07:50 by normar
เป็นวันเหนื่อยล้า ฟ้าฮึ่มๆ แต่มันไม่ยอมตก ลมพัดแรงโหมฝุ่นดินในเขตโรงงานปลิว ฝุ่นที่เข้าตาก็แค่ทำให้เคือง แต่ฝุ่นที่เกาะในใจทำให้รำคาญ รำคาญที่ลำบากจะพยายามล้างออก
 
คนที่ผมรัก... เธอคงมีสิทธิ์รักแต่คนอื่น.... คนที่ผมรัก ผมคงมีสิทธิ์แค่จะรักเธอ....
มันคือความอยุติธรรมบนความรู้สึก แต่มันคือความยุติธรรมบนโลกของการเป็น "คนที่ไม่ใช่"
 
ยิ่งเข้าใกล้วันสงกรานต์ ผู้คนยิ่งมีจิตวุ่นวาย ผมไม่ชอบเทศกาลรวมถึงเทศกาลไหนๆ คงเพราะในจิตลึกๆ ผมไมช่ชอบสถานที่ที่มีคนมากมาย ผมไม่ชอบการเจอคนรู้จัก ผมชอบพื้นที่ส่วนตัวเล็กๆ พื้นที่ส่วนตัวที่ได้มีเวลาอยู่กับใจนิ่งๆ ไม่คิดมาก ไม่ครุ่นคิด ไม่วกวนความรู้สึก ไม่ต้องเจอกับบางคน
 
มันมีสถานที่สำหรับบางคนที่จะใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้ บางคนเรียกมันว่าเบสต์เพลส เป็นสถานที่ซึ่งไม่ใช่ว่าดีที่สุดแต่อยู่ได้สบายใจที่สุด ผมเองก็รอเวลาไปสถานที่แบบนั้น
 
ผมถอนตัวเองจากขาที่เหยียบคันเร่ง.... ใช่... ผมกำลังจะถอนตัว....

Comment

Comment:

Tweet