ร้อนจนแทบละลาย

posted on 02 Apr 2013 12:28 by normar
วันหนึ่งๆ.... อ่านว่าวันหนึ่ง วันหนึ่ง.... 
 
ผมมีเวลาวันหนึ่งๆ แค่ไม่กี่ชั่วโมงสำหรับการให้เวลาตัวเองทำสิ่งที่อยากทำ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า สิิ่งที่อยากทำจะได้ทำหรือทำเสร็จไปทั้งหมด... ด้วยเป็นเพราะว่าสาเหตุปัจจัยอะไรมากมายพร้อมรอขัดรอขวาง
 
อย่างเช่นการกำหนดไว้ว่าคืนนี้จะเขียนนิยายเล็กน้อยเพื่อให้เรื่องเดินหน้าต่อ ... ก็ปรากฎว่าโดนด่านตรวจต้องไปโรงพักเคลียร์ปัญหาจนกลับมาถึงห้องพักก็เหนื่อย
 
จากที่จะนั่งพักผ่อนชิลล์ๆ ดูคนงานทำงานก็เจอเหตุให้ต้องวิ่งรอกท่ามกลางอากาศร้อนๆ เพื่อหาอุปกรณ์ทำงานที่ผู้รับเหมาหลักไม่เตรียมให้ จากด่านเกวียนวิ่งเข้าโคราชมันง่าย แต่แดดร้อนๆ ไม่ได้ส่งเสริมงานเลย คอยแต่บั่นทอนพลังงานลง เรี่ยวแรงลดเอาๆ
 
ผมมักแช่ตัวที่ร้านกาแฟอเมซอน... ด้วยเหตุผลที่ว่ามันมีพื้นที่นอกห้องแอร์ซึ่งหมายถึงผมชอบอากาศธรรมชาติ มันมีต้นไม้รายรอบซึ่งหมายถึงมันเพลินตา มันมีลูกค้าหลากหลายหมายถึงว่าผมได้ต้นทุนข้อมูลและบุคลิกตัวละครให้หยิบยืมมาใช้ กาแฟอเมซฮนไม่อร่อยเป็นอันดับต้นๆ แต่ผมเสพบรรยากาศเป็นหลัก
 
การที่เวลาเคลื่อนผ่านรวดเร็วจนไล่ตามไม่ทัน ... ใช่... ผมไล่ตามเวลาไม่ทัน ผมเป็นคนไม่ตามเทคโนโลยี ไม่ตามเทรนด์ ไม่ตามนวัตกรรมใหม่ ไม่อีกหลายๆ อย่างทำให้ผมติดอยู่กับเวลาก่อนหน้านี้ .... แต่มันไม่แย่นักถ้าเทียบกับการที่ผมเคยติดอยู่ในอดีตนานปี...
 
ช่วงนี้ในเฟซบุ๊คผมมีคนบ่นว่าเวิ่นเว้อ.... ผมอยากบอกเป็นรอบที่ 54 มากว่ากรุณารับทราบนิดนึงกับสเตตัส... มันไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็น แต่เป็นครึ่งหนึ่งที่คิด เว้นแต่เรื่องราวของผู้หญฺงคนหนึ่ง
 
จากเด็กสาวคนหนึ่ง....จนกลายเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง.... อยากให้เป้นมากกว่าเพื่อนคนหนึ่ง แต่เราต่างเป็นได้แค่ใครคนหนึ่ง น่าเศร้าแต่ไม่ได้เสียใจ แม้ความสัมพันธ์จะเหนียวแน่นแต่ความใกล้ชิดนั้นฉาบฉวย... ตลกไหมล่ะ... เราไม่ได้เจอหน้ากันมาเป็นเวลา 6-7 ปีแล้วมั้ง? แต่ความรักดันเพิ่งมาผลิดอกในใจ...
 
อากาศที่ด่านเกวียนร้อนมาก... ร้อนจนหัวใจแทบละลายเป็นน้ำ
 
ร้อนจนหัวใจแทบละลายเป็นน้ำ....
 
ร้อนจนหัวใจแทบละลาย...
 

Comment

Comment:

Tweet